Çevre ve Teknoloji
39 Yılda Maden Sahası Bitki Örtüsü Yüzde 54 Arttı
Zhenhua Wu, Fei Wang ve Jie Fang, yüksek frekanslı Normalize Edilmiş Fark Bitki Örtüsü İndeksi verilerini zaman serisi tek değişkenli doğrusal regresyon ile ampirik ortogonal fonksiyon analizini birleştirerek değerlendirdi. Amaç yalnızca genel eğilimi hesaplamak değil, 18 kömür madenindeki farklı mekânsal örüntüleri ve ekolojik restorasyonla madencilik bozunumunun birlikte oluşturduğu baskın desenleri ayırmaktı.
1986–2024 döneminde ortalama yıllık NDVI 0,14 yükseldi; yıllık artış 0,0036, toplam artış yüzde 54,46 ve ortalama yıllık büyüme yüzde 3,18 olarak hesaplandı. Doğrusal uyum katsayısı R=0,8975’ti. On sekiz madenin tamamında dalgalı artış görüldü; R değerleri Wujiata’daki 0,8188 ile Cuncaota’daki 0,9118 arasında değişti.
Mekânsal analizde anlamlı değişim göstermeyen alan yüzde 55,38 ile en büyük payı oluşturdu. Çok anlamlı azalma görülen alanlar yüzde 5,42’ydi ve ağırlıkla yapılaşmış bölgeler ile açık ocaklarda yer aldı. Çok anlamlı artış alanları yüzde 6,69 oranındaydı; su çevresi, ormanlık alan ve vadilerde yoğunlaştı. Toplam azalan alan yüzde 19,32, artan alan yüzde 25,30 olarak hesaplandı. EOF1 toplam varyansın yüzde 88,67’sini, EOF2 yüzde 6,32’sini, EOF3 yüzde 2,15’ini açıkladı; ilk üç bileşenin toplamı yüzde 97,14’e ulaştı.
Araştırmacılar bulguların uzun dönem restorasyon programlarının olumlu etkisiyle uyumlu olduğunu, ancak açık ocaklar ve yapılaşmış alanlarda yerel kayıpların sürdüğünü belirtiyor. NDVI bitki yoğunluğunun uzaktan algılama göstergesidir; tek başına tür çeşitliliğini, toprak sağlığını veya madenciliğin nedensel etkisini ölçmez. Çalışma, restorasyonun nerede işe yaradığını ve nerede ek müdahale gerektiğini belirlemek için mekânsal önceliklendirme aracı sunuyor. Makale 24 Ağustos 2026’da yayımlandı.
